Name : Nabilah.
Motherland : Terengganu.
Status : Forever alone :p
Age : 16 + 100= 16.
Guys, please leave your footprints, i beg youu! And please follow this blog if you want. No harsh word. Comment is accepted! Love, Nabilah.
Maafkan saya wahai readers . Saya takdok idea nak tulis nak kongsi . Otak tengah blank . Maafkan saya . Hmm . Orang cakap , baik takyah buat blog kan ? Buang masa . Orang ada blog , kita pun nak ada blog . Tapi sebenarnya niat saya buat blog ni baik . Nak berkongsi sebenarnya bukan saja- saja . Tapi , dah tak ada idea . Sorrylaa ^^ Next time InsyaAllah . Lagipun , kepala saya tengah bimbang ni , result PMR macam mana . Teruk ke , okay ke , cemerlang ke ? Wallahualam . Hanya Allah yang tahu . Korang boleh nak request apa-apa . Cuma gitahu kat shoutbox kat bawah tu , ( tak jumpa click kat 'Speak Up' tu ) . Korang nak tahu pasal saya ke ? Nak tahu result PMR ke ? Result ?! Tok se bagitahu . Mwehehe . Okay ? Moga-moga shoutbox tu boleh bagi lagi banyak idea untuk saya menulis lain kali . Sorry all !
I slowly die inside from all the times I’ve cried. I’ve cried for you. You look at me with your beautiful eyes, but you look right through me, like I was never alive. I am invisible, I always will be to you. For some reason I knew, I would always be like this to you. But I wish you were missing me, like I am missing you, but no matter what i do, I’ll always be dead to you.